السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: كمال نژاد)
47
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى)
مىدهد و بدون آنكه بگذارد بر منبع ثابتى براى روزى تكيه كند به او روزى مىدهد تا دستش پيوسته به دعا بلند باشد ، خداوند از راه دعا اورا روزى مىدهد و پاداشى عظيم به او عنايت مىكند . بهترين سخن دعاست « مردى شامى از امام على عليه السلام پرسيد : كدام سخن بنزد خداوند بهتر و برتر است ؟ امام پاسخ داد : ذكر بسيار ، تضرّع به خدا و دعا . » ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 159 ) پس خدا دعا را دوست دارد و دعا بهترين چيزى است كه انسان بدان لب باز مىكند . در احاديث آمده است كه خداوند به حضرت موسى عليه السلام وحى كرد : « يا موسى ، ادعني لملح طعامك » . « اى موسى براى نمك خوراكت ، دعا كن . » زيرا اين نوعى از تضرّع در پيشگاه خداست ، نوعى از ارتباط و اتّصال ميان بنده و خداوند است و خدا اين پيوند و ارتباط را دوست دارد و پيداست كه وقتى خدا كسى را دوست بدارد دعايش را مستجاب مىكند و به او پاداشى عظيم مىدهد ، در تفسير اين آيه : ( إِنَّ إِبْراهِيمَ لأَوّاهٌ حَلِيمٌ ) ، عن أبي جعفر عليه السلام : الأوّاه : المتضرّع إلى اللَّه في صلاته ، وإذا خلا في قفرة من الأرض وفي الخلوات » . ( بحار الانوار ، ج 93 ، ص 290 ) « ابراهيم « أوّاه » و بردبار بود . امام باقر عليه السلام گفته است :